اگر در ارامش باشم . . .

اگر شادمان باشم . . . . .

مانند :
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
  گل  خواهم  شکفت

     نگو که :

خواهم رفت . . . .

زیرا من امروز می رسم    . . . .                     

خیره نگاهم مکن . . . .

من با ثانیه ها می ایم     . . . . . .        

من لبخند را گم کرده ام
.

.

.

.
اما مهم نيست
.

.

.

.

گل قاصدک آن را دارد

دلم خون شد و کسی را محرم این راز نیافتم.

در روی زمین هم نفسی بازنیافتم

پر درد  به خاک رفتم و در عالم خاک

هم صحبت و هم درد و هم آواز باز نیافتم

قصر کوچکی دارم ...

                            در آن  قصر باغی  ...

    در آن باغ پاییزی دارم ...

                                   و در آن پاییز رازی  ...

                                                               و در آن راز شاهی  ....

فقط دریا دلش آبی تر از من بود

                          و من از دریا .. ... دلم دریا

                                                  فقط این را ندانستم ...

                                                               چرا گشتم چنین تنها تر از تنها

 به هر آبی شدم آتش

                        به هر آتش شدم آبی

                                             به هر آبی شدم ماهی

                                                                      به هر ماهی شدم دامی

به هر نا محرمی ساقی

                        به هر ساقی می  باقی

                                             و تو این را ندانستی ...

                                                                     چرا گشتم چنین عاصی

چرا مهتاب شد سنگ صبورم

                    چرا بستند پرهای غرورم

                                        چرا ایینه ها را خاک کردند

                                                           مرا از رنگ شب سیراب کردند